اخبار هرمزگان و منتخب اخبار ایران و جهان | پایگاه خبری تحلیلی هرمزبان اخبار هرمزگان، گزیده اخبار ایران و جهان و تحولات منطقه را در پایگاه خبری هرمزبان دنبال کنید
هرمزبان – غزل شماره 97 حافظ شیرازی با مصرع آغازین «تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاج» را می توانید در ادامه مطالعه کنید.
تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاج
سِزَد اگر همهٔ دلبران دَهَندَت باج
دو چشمِ شوخِ تو برهم زده خَطا و حَبَش
به چینِ زلفِ تو ماچین و هند داده خراج
بیاضِ رویِ تو روشن چو عارِضِ رُخِ روز
سوادِ زلفِ سیاهِ تو هست ظلمت داج
دهانِ شهدِ تو داده رواج آب خِضِر
لبِ چو قندِ تو بُرد از نباتِ مصر رواج
از این مرض به حقیقت شفا نخواهم یافت
که از تو دردِ دل ای جان، نمیرسد به عِلاج
چرا همیشکنی جانِ من ز سنگدلی؟
دلِ ضعیف که باشد، به نازکی چو زُجاج
لبِ تو خضر و دهانِ تو آبِ حیوان است
قدِ تو سرو و میان موی و بَر، به هیئت عاج
فِتاد در دلِ حافظ هوایِ چون تو شَهی
کمینه ذرهٔ خاکِ درِ تو بودی کاج
سایر غزلیات حافظ:
غزل شماره 51 حافظ/ لعلِ سیرابِ به خون تشنه، لب یار من است
غزل شماره 52 حافظ/ روزگاریست که سودایِ بتان دینِ من است
غزل شماره 53 حافظ/ منم که گوشهٔ میخانه خانقاهِ من است
غزل شماره 54 حافظ/ ز گریه مَردُمِ چشمم نشسته در خون است
غزل شماره 55 حافظ/ خَمِ زلفِ تو دامِ کفر و دین است
غزل شماره 56 حافظ/ دل سراپردهٔ محبتِ اوست
غزل شماره 57 حافظ/ آن سیه چَرده که شیرینیِ عالم با اوست
غزل شماره 58 حافظ/ سرِ ارادتِ ما و آستانِ حضرت دوست
غزل شماره 59 حافظ/ دارم امید عاطفتی از جناب دوست
غزل شماره 60 حافظ/ آن پیکِ ناموَر که رسید از دیارِ دوست
غزل شماره 61 حافظ/ صبا اگر گذری اُفتَدَت به کشور دوست
غزل شماره 62 حافظ/ مرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوست
غزل شماره 63 حافظ/ رویِ تو کس ندید و هزارت رقیب هست
غزل شماره 64 حافظ/ اگر چه عرض هنر پیشِ یار بیادبیست
غزل شماره 65 حافظ/ خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟
غزل شماره 66 حافظ/ بنال بلبل اگر با مَنَت سرِ یاریست
غزل شماره 67 حافظ/ یا رب این شمع دل افروز ز کاشانهٔ کیست؟
غزل شماره 68 حافظ/ ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست
غزل شماره 69 حافظ/ کس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیست
غزل شماره 70 حافظ/ مردم دیدهٔ ما جز به رُخَت ناظر نیست
غزل شماره 71 حافظ/ زاهدِ ظاهرپرست از حالِ ما آگاه نیست
غزل شماره 72 حافظ/ راهیست راهِ عشق که هیچش کناره نیست
غزل شماره 73 حافظ/ روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیست
غزل شماره 74 حافظ/ حاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیست
غزل شماره 75 حافظ/ خوابِ آن نرگسِ فَتّانِ تو، بی چیزی نیست
غزل شماره 76 حافظ/ جز آستان توام در جهان پناهی نیست
غزل شماره 77 حافظ/ بلبلی برگِ گُلی خوش رنگ در منقار داشت
غزل شماره 78 حافظ/ دیدی که یار، جز سَرِ جور و ستم نداشت
غزل شماره 79 حافظ/ کنون که میدمد از بوستان نسیمِ بهشت
غزل شماره 80 حافظ/ عیبِ رندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزه سرشت
غزل شماره 81 حافظ/ صبحدم مرغِ چمن با گلِ نوخاسته گفت
غزل شماره 82 حافظ/ آن تُرک پری چهره که دوش از بَرِ ما رفت
غزل شماره 83 حافظ/ ساقی بیار باده که ماهِ صیام رفت
غزل شماره 84 حافظ/ ساقی بیار باده که ماهِ صیام رفت
غزل شماره 85 حافظ/ شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
غزل شماره 86 حافظ/ ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت
غزل شماره 87 حافظ/ حُسنت به اتفاقِ مَلاحت جهان گرفت
غزل شماره 88 حافظ/ شنیدهام سخنی خوش که پیرِ کنعان گفت
غزل شماره 89 حافظ/ یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
غزل شماره 90 حافظ/ ای هدهد صبا به سبا میفرستمت
غزل شماره 91 حافظ/ ای غایب از نظر به خدا میسپارمت
غزل شماره 92 حافظ/ میرِ من خوش میروی کاندر سر و پا میرمت
غزل شماره 93 حافظ/ چه لطف بود که ناگاه رَشحِهٔ قَلَمَت
غزل شماره 94 حافظ/ زان یارِ دلنوازم شُکریست با شکایت
