تحول نگاه به مفهوم کودکی در داستان‌های هوشنگ مرادی کرمانی

چکیده

به منظور بررسی نحوة عملکرد مرادی کرمانی در بازتاب مفهوم کودکی، به طرح تحقیقی زیر به شیوة تحلیل متن می ­پردازیم. دوازده داستان مورد بررسی را می‌توان به دو دسته طبقه­ بندی نمود: داستان‌هایی که در بازة زمانی دهة20 تا 50 جریان دارد. مضمون اکثر آن‌ها، افکار، دغدغه‌ها، رنج‌ها و هیجانات خود نویسنده است. دستة دوم، داستان­هایی هستند که ماجراهای آن در فضای زمانی دهة60 تا80 اتفاق می‌افتد که در آن­ ها بدبختی‌ها، فلاکت‌ها و محرومیت‌ها پایان می‌یابد و کودک معنایی ویژه به خود می‌گیرد. یافته‌های پژوهش پیش رو نشان­ می‌دهد، در آثار مربوط به دهة20 تا50، کودک تحت تأثیر ایدئولوژی خاص خانواده یا جامعه رشد می‌یابد. اما در داستان‌های دهة 60 تا 80، کودک موجودی مستقل و برخوردار از آزادی عمل دانسته می­ شود. کودکان می‌توانند آزادانه افکار و ایده‌های خود را بیان کنند.

کلیدواژه ها: ادبیات کودک – مفهوم کودکی – داستان – بزرگسالان- هوشنگ مرادی کرمانی

نویسندگان:

فوزیه خردخورد: کارشناس ارشد ادبیات کودک و نوجوان،دانشگاه هرمزگان

حشمت‌الله آذرمکان: استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه هرمزگان

 اسدالله نوروزی: استادیار زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه هرمزگان

دو فصلنامه تفکر و کودک – دوره 7، شماره 1، بهار و تابستان 1395 .

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.