راهکارهای بلندمدت برای کنترل بازار ورق آهن در سال ۱۴۰۴

طی چند سال اخیر، بازار ورق آهن ایران به دلیل تغییرات نرخ ارز، نوسانات قیمت جهانی و محدودیت های تأمین مواد اولیه با بی ثباتی شدید مواجه شده است. به منظور دستیابی به ثبات پایدار و جلوگیری از شوک های قیمت، باید رویکردی جامع و بلندمدت اتخاذ شود. در این راستا، تدوین سیاست های حمایتی همراه با تقویت زیرساخت های تولید و لجستیک اهمیت فراوانی دارد. نخستین گام، شناسایی نقاط آسیب پذیر زنجیره ارزش از استخراج سنگ آهن تا عرضه به مصرف کننده است.

وضعیت فعلی بازار ورق آهن

بازار ورق آهن در ابتدای سال ۱۴۰۴ با دو چالش اصلی مواجه است: کمبود عرضه در بعضی فصول به دلیل تأخیر در تحویل سنگ آهن و بی ثباتی نرخ ارز که هزینه واردات مواد اولیه را چند برابر کرده است. نوسانات بورس کالا نیز باعث شده فعالان نتوانند برنامه تولید هفتگی و ماهیانه را به درستی پیش بینی کنند. در کنار این موارد، بالا رفتن هزینه انرژی، به خصوص برق و گاز مصرفی در کوره ها، حاشیه سود تولیدکنندگان را کاهش داده است.

محدودیت های تخصیص ارز مبادله ای برای واردات ورق خارجی و افزایش تعرفه های گمرکی بدون هماهنگی با بخش تولید داخل نیز از دیگر عوامل کمبود عرضه و رشد ناگهانی قیمت هاست. تغییرات قیمت جهانی فولاد خام و سنگ آهن نیز به سرعت در قیمت مصوب ورق آهن داخلی منعکس می شود. این ترکیب، ریسک تأمین مستمر ورق را برای صنایع فولادی و مصرف کنندگان نهایی افزایش داده و نیازمند راهکارهایی فراتر از اقدامات کوتاه مدت و واکنشی است. برای مشاهده قیمت امروز ورق می توانید روی لینک زیر کلیک کنید:
https://www.markazeahan.com/product-category/%D9%88%D8%B1%D9%82/

راهکارهای بلندمدت برای کنترل بازار ورق آهن

برای ایجاد ثبات در بلندمدت، باید سه محور اصلی مدنظر قرار گیرد: تقویت ظرفیت تولید داخلی، اصلاح ساختارهای مالی و ارزی، و بهینه سازی زنجیره تأمین. در بخش تولید، سرمایه گذاری در پروژه های مگامیلز و نورد گرم با فناوری احیای مستقیم، کاهش وابستگی به واردات را در پی دارد. از نظر مالی، تخصیص تسهیلات ارزان قیمت به طرح های توسعه ای همراه با معافیت های مالیاتی و کنترل نرخ بهره، انگیزه سرمایه گذاران را در بلندمدت افزایش می دهد.

در حوزه لجستیک، یکپارچه سازی حمل ونقل ریلی، جاده ای و دریایی و توسعه نرم افزارهای مدیریت موجودی می تواند هزینه های انتقال را کاهش داده و زمان تحویل را به حداقل برساند. علاوه بر این موارد، شفافیت اطلاعات بازار و پایش پیوسته عرضه و تقاضا با استفاده از سامانه های هوشمند، امکان پیش بینی تقاضای فصلی و تصمیم گیری مبتنی بر داده را فراهم می کند.

تقویت تولید داخلی و توسعه ظرفیت

افزایش ظرفیت تولید ورق آهن از طریق تجهیز واحدهای موجود به خطوط نورد سرد و گرم مدرن، اولویت اساسی است. بهره گیری از فناوری احیای مستقیم (DRI) و نصب کوره های القایی با راندمان بالاتر، مصرف انرژی را کاهش می دهد و استحکام محصول نهایی را بهبود می بخشد. ساخت واحدهای مگامیلز می تواند نیاز صنایع پایین دستی را پاسخ دهد و با افزایش تنوع محصولات از ورق سیاه تا گالوانیزه و رنگی، رقابت پذیری در بازار داخلی و صادراتی تقویت شود.

سیاست گذاری های مالی و پولی برای کنترل قیمت

استقرار چارچوبی مالیاتی و ارزی هماهنگ، اثرات نوسانات نرخ ارز را در زنجیره تأمین کاهش می دهد. بانک مرکزی می تواند با تخصیص ارز مبادله ای به واردات مواد اولیه استراتژیک و ایجاد خط اعتباری ویژه برای صنایع فولادی، هزینه تأمین کالا را کنترل کند. وزارت اقتصاد نیز با ارائه معافیت های مالیاتی و کاهش نرخ مالیات بر ارزش افزوده برای طرح های توسعه ای، انگیزه سرمایه گذاری بلندمدت را تقویت می نماید.

بهینه سازی زنجیره تأمین و لجستیک

مدیریت یکپارچه حمل ونقل، کاهش هزینه های تخلیه و بارگیری را به همراه دارد. ساخت ترمینال های مشترک در بنادر، مجهز به امکانات تست کیفیت و بسته بندی ورق آهن، زمان ترخیص کالا را تا حد قابل توجهی کاهش می دهد. توسعه شبکه ریلی با اتصال مستقیم کارخانجات فولادسازی به بنادر و معادن، فشار ترافیک جاده ای را کاهش می دهد و ریسک تأخیر در تحویل را کمینه می سازد. بهره گیری از پلتفرم های دیجیتال مدیریت موجودی انبار، امکان رصد لحظه ای میزان کالا و پیش بینی نیازهای آتی را فراهم کرده و از نگهداری غیرضروری ذخیره جلوگیری می کند.

جمع بندی

پایداری بازار ورق آهن در سال ۱۴۰۴ تنها در سایه راهکارهای عملی و گسترده تحقق می یابد. از طراحی سیاست های هماهنگ مالی و ارزی تا سرمایه گذاری در زیرساخت های تولید و لجستیک، هر گام به ثبات قیمتی و افزایش بهره وری کمک می کند. تأمین فناوری های نوین، ارتقای توان کارشناسی و شفاف سازی داده های بازار، ساختاری مستحکم برای مقابله با شوک های آتی ایجاد می کند. در این مسیر، همکاری موثر میان نهادهای دولتی، بنگاه های صنعتی و بخش خصوصی، پیش نیاز موفقیت است.

انتهای رپورتاژ آگهی/