خشک سیمی، خشک چوبی، خشک پوست از کجا می آید این آوای دوست؟ *رضا اسماعیلی

«سرعت و فراگیری عمومی سرود از همه انواع شعری بیشتر است و سرود مانند هوای تازه و بهاری در جامعه نفوذ می‌کند؛ بنابراین باید با تولید سرودهای خوب و ترویج مناسب آنها، کمبود و خلا موجود در این عرصه را برطرف کرد… امروز نسبت به گذشته اشعار زنده و برجسته‌ای همچون شعر در باره فلسطین، یمن، بحرین، دفاع مقدس، شهدای غواص، شهدای مدافع حرم یا مظلومیت مجاهدانی همچون شیخ زکزاکی شیخ مظلوم، شجاع و مصمم نیجریه گفته می‌شود، اما متأسفانه این شعرهای مؤثر و روحیه‌ بخش، به ‌خوبی ترویج و منعکس نمی‌شوند و در این خصوص کوتاهی و کم‌ کاری وجود دارد.»
(بخشی از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با شاعران در رمضان سال 1395)
حفظ روحیه حماسی و آمادگی برای حضور در صحنه، بدون بهره گیری از هنر و ادبیات تحقق نخواهد یافت چنانکه رهبر معظم انقلاب نیز فرموده اند: «بارها گفته ام که هر پیامی، هر دعوتی، هر انقلابی، هر تمدنی و هر فرهنگی تا در قالب هنر ریخته نشود، شانس نفوذ و گسترش ندارد و ماندگار نخواهد بود و فرقی هم بین پیام های حق و باطل نیست.»
آری، به واسطه هنر و ادبیات می توان روح حماسه را در کالبد جامعه دمید و آحاد مردم را به حضور فعال و پر نشاط در صحنه های اجتماعی و سیاسی تشویق کرد، از این منظر احیای «سرودهای انقلابی» ضرورتی انکار ناپذیر است.
متاسفانه با پذیرش قطعنامه و پایان یافتن دوران دفاع مقدس، با این منطق که موسیقی باید تنوع و تکثر داشته باشد و تمام سلایق را در بر گیرد، ساخت و تولید سرودهای انقلابی و حماسی کمرنگ شد و جای آن را موسیقی پاپ و ترانه های رمانتیک و عاشقانه گرفت.
کمرنگ شدن سرودهای انقلابی جای دریغ و حسرت و تاسف فراوان دارد زیرا این سرودها از لحاظ موضوع و مضمون و لحن حماسی می توانست در جامعه تاثیرگذار و راهگشا باشد.
اینکه ما باید به سلایق مختلف توجه داشته باشیم و برای همه گروه های سنی و سلایق مختلف موسیقی تولید کنیم، مسئله قابل قبولی است، ولی این امر نباید به قیمت فراموش شدن سرودهای انقلابی تمام شود زیرا به اعتبار ماهیت حق خواهانه و ظلم ستیزانه انقلاب اسلامی، نیاز به سرود یک نیاز همیشگی است، اما در هر مقطع زمانی موضوعات سرود متفاوت می شود،
به عنوان مثال در دوران دفاع مقدس به سرودهایی با مضامین انقلابی و حماسی نیاز داشتیم که باعث تهییج رزمندگان و حضور آنها در جبهه های جنگ شود.
در شرایط فعلی نیز مباحثی که مورد نیاز جامعه است، بحث تهاجم فرهنگی و سبک زندگی ایرانی – اسلامی است و همچنین موضوعاتی که در جهان اسلام اتفاق می افتد.
بعد از تاکیدات مقام معظم رهبری و به اذعان بیشتر کارشناسان شعر و موسیقی، امروز ضرورت احیای موسیقی انقلابی و حماسی به شدت احساس می شود، امروز نیاز به تولید سرودهای حماسی اگر بیشتر از دوران دفاع مقدس نباشد، کمتر از آن دوران نیست.
با درک شرایط و ضرورت های زمان، ما امروز نیز می توانیم با خلاقیت و نوآوری بیشتر، سرودی از جنس زمانه خود ارایه دهیم، صد البته تحقق این مهم، همدلی و همگامی شاعران، آهنگسازان و همه نهادهای فرهنگی بخصوص صدا و سیما را می طلبد، اگر این تعامل و هم افزایی به وجود آید، این آرزو دور از انتظار نیست که در آینده نزدیک بار دیگر شاهد ساخت و تولید سرودهایی حماسی با مضامین ارزشمند مقاومت و پایداری باشیم.
جای شکر و سپاس فراوان دارد که طی سالهای اخیر نسل جدیدی از شاعران جوان، توانمند و شاخص انقلاب، به منظور لبیک به مقام معظم رهبری و برای تحقق این مهم کمر همت بسته اند، از جمله این شاعران، محمدحسین انصاری نژاد است که با حضور امیدبخش خود در این عرصه، زمینه زایندگی و بالندگی دوباره این ژانر موسیقایی را فراهم کرده است.
پیوند این روحانی دین آگاه با موسیقی انقلابی، پیوند خجسته ای است که باید این حضور را مغتنم شمرد و برای تداوم آن تلاش کرد.
با شنیدن ترانه حماسی «نامه ای از بندر» که تلفیقی هنرمندانه از شعر و آواز و موسیقی فاخر است، روحم به پرواز درآمد و حال بسیار خوشی پیدا کردم، این اثر هنری با شعر فاخر و حماسی استاد انصاری نژاد که از مفاخر شعر و ادب ایران است و صدای آسمانی و روح نواز هنرمند محجوب و محبوب «ساسان نوذری» که آینده درخشانی در انتطار اوست، لذتی معنوی در جان انسان می ریزد.
تولید آثار فاخر و ارزشمندی چون «خلیج فارس، باغ سحرخیزان و نامه ای به بندر» نویدبخش روزهایی روشن و آفتابی برای سرودهای حماسی و انقلابی است.
امید که این جریان خجسته با همراهی و همدلی متولیان فرهنگی تداوم یابد تا همچون دوران پر افتخار دفاع مقدس بار دیگر شاهد ساخت و تولید سرودهای حماسی و انقلابی باشیم.
درود بر خالقان این اثر ارزشمند هنری، بخصوص برادر عزیزم انصاری نژاد که عاشقانه و مومنانه در این راه گام بر می دارد و هنرمند زلال و فروتن «ساسان نوذری» و با آرزوی درخشش ها و موفقیت های بیشتر.
* شاعر
فراهنگ ** 1880 ** انتشار: امید غیاثوند