نمره 12 رفیق روحانی به او/ دولت تنها مقداری از وقتش را به برجام اختصاص داد/ بخش خصوصی تن به کار نمی دهد/تحریم ها روی کاغذ برداشته شده است

خبرگزاری میزان-گروه سیاسی: حجت‌الاسلام سیدرضا اکرمی عضو جامعه روحانیت مبارز و دوست دیرینه رئیس‌جمهور است که در تاریخ دوم شهریور سال 92  با حکم مرتضی بانک معاون کل سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری به عنوان «رئیس شورای فرهنگی نهاد ریاست جمهوری» و امام جماعت مسجد سلمان فارسی منصوب شد.
با آقای روحانی خیلی صمیمیت داریم| وی در گفت و گویی تلویزیونی در سال 93 در پاسخ به این سوال که چرا با آقای روحانی برای ثبت نام انتخابات سال92 به وزارت کشور رفتید، گفت: من با آقای روحانی واقعا مثل دو برادر هستیم و با او خیلی صمیمیت داریم.

در روزهای آغازین سال نو و با توجه به نام‌گذاری سال 96 از سوی مقام معظم رهبری، به سراغ حجت‌الاسلام اکرمی رفتیم تا نظر او را در خصوص “اهمیت مقوله اقتصاد نسبت به سایر دغدغه ها در شرایط فعلی” و همچنین “عملکرد دولت یازدهم در بحث اقتصاد مقاومتی” جویا شویم، در ادامه متن این گفت‌وگو را می خوانید:
میزان: از نگاه شما مهمترین مشکل فعلی کشور که باید دغدغه اصلی مسئولان به ویژه دولتمردان باشد، کدام است؟
اکرمی: در سی و هشت سال سپری شده از عمر انقلاب اسلامی، ما با مسائل و مشکلات فراوان داخلی، منطقه ای و بین المللی مواجه بودیم؛ یک روز گرفتار جنگ تحمیلی هشت ساله، یک روز گرفتار سازندگی کشور پس از جنگ و یک دوره طولانی هم گرفتار تحریم های اقتصادی غرب بودیم که بحمدلله همه این مراحل را به نوعی پشت سر گذاشتیم.
تحریم ها هم روی کاغذ برداشته شده است ولی در عمل گرفتار مشکلات جدی اقتصادی هستیم؛ دشمن به هر شکل ممکن می کوشد گاهی در مقدار نفت، گاهی در مبلغ نفت و گاهی در واگذاری پول نفت، بر ما فشار وارد کرده و جمهوری اسلامی ایران را به تسلیم خودش درآورد؛ سعی ما نیز استقلال در همه ابعاد به ویژه در حوزه اقتصاد است. 
جمهوری اسلامی ایران، هم ظرفیت کافی، هم استعداد فراوان و هم ابزار و تکنولوژی لازم را داراست و ما باید کوشش کنیم این عناصر بالقوه را به مرحله فعلیت برسانیم؛ از سوی دیگر قاچاق امروز یک معضل جدی در کشور است که متاسفانه از اسکله های مجاز و غیرمجاز نیز در راه انجام آن، استفاده می شود.
میزان: برخی از منتقدان معتقدند که “عمده وقت دولت یازدهم طی چهار سال گذشته به برجام اختصاص داشت و از همین رو دولت نتوانست آنگونه که باید و شاید به سایر مسائل و مشکلات کشور به خصوص پیاده‌سازی اقتصاد مقاومتی بپردازد”؛ نظرتان را در خصوص این انتقاد بفرمایید.
اکرمی: متاسفانه افرادی صرفا کارشان بهانه گیری و عیب جویی است؛ مگر در قصه برجام جز وزیر امور خارجه و معاونینش و البته شورای عالی امنیت ملی، بقیه کابینه “عمر و وقت و ذکر و کار” خود را به مساله برجام اختصاص داده بودند؟ هیات دولت هفته ای دو جلسه برگزار می کند؛ در کدام یک از دستورات این 2 روز مساله برجام مطرح می شد که امروز عده ای می گویند تمام وقت دولت به برجام گذشت؟
فروش نفت ما امسال به 2 میلیون 300 هزار بشکه رسید؛ صادرات غیرنفتی ما در قیاس با سالهای گذشته رشد خوبی پیدا کرد و به رکورد تولید گندم بالای 10 میلیون تُن رسیدیم؛ این حرف که “تمام چهار سال دولت یازدهم به بحث برجام گذشت” یک دروغ و تبلیغ بیجاست؛ البته اشکال از دولت است که در این موضوع از خودش دفاع نمی کند؛ متاسفانه تیم اطلاع رسانی دولت بسیار ضعیف عمل کرده و خدا را گواه می گیرم که من به عنوان “سید رضا اکرمی” مُصِرا بارها به آنها گفتم که گروهی بنشینند در مطبوعات و فضای مجازی به این مقاله ها جواب بدهند.
میزان: از 100 درصد توان دولت یازدهم طی سالهای 92 تا 96، چند درصد به برجام اختصاص داشت؟
اکرمی: نمی خواهم بگویم وقت و ذهن افراد برای برجام گرفته نمی شد؛ ما هم که پایین بودیم و کنار گود ایستاده بودیم مدام خبرهای مربوط به برجام را پیگیری و دنبال می کردیم؛ می خواستیم سرافرازی هیات‌مان را در برابر 6 هیات خارجی ببینیم؛ اما این صحبت به این معنا نیست که همه وقت ما صرف برجام می شد؛ دولت تنها مقداری از وقتش را به برجام اختصاص داد.
اهتمام مقام معظم رهبری در موضوع “اقتصاد مقاومتی” برای همه پدرانه است؛ برخی صرفا دستگاه مجریه را مخاطب فرمایشات مقام معظم رهبری می دانند درحالیکه همه دستگاهها در این موضوع باید فعال باشند.
میزان: شما به دولت یازدهم در پیاده سازی و اجرای “اقتصاد مقاومتی” چه نمره ای می دهید؟
اکرمی: نباید فراموش کنیم که اقتصاد ما بیمار است چون دولتی و نفتی است و در آن به بخش خصوصی بها داده نمی شود؛ متاسفانه حتی گاهی دیده می شود که خود بخش خصوصی هم تن به کار نمی دهد.
من حیث المجموع به دولت آقای روحانی در موضوع اقتصاد مقاومتی نمره مقبول می دهم؛ منتها نمی گویم این نمره 18 است؛ نمره ای که به دولت در این زمینه می دهم 12 یا 14 است؛ هرگز نمره یک رقمی نمی دهم.