نقش باور انسان در رسیدن به سعادت یا شقاوت

حجت الاسلام مهدی فاطمی پور، معاون دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه بوعلی سینا در گفت و گو با خبرگزاری بین الملی قرآنی (ایکنا) از همدان اظهار کرد: ایمان و اعتقاد، بیشترین نقش را در جهت‌دهی به زندگی و فعالیت‌های انسانی دارد لذا به تبع بیشترین تاثیر را هم در موفقیت‌های انسان خواهد داشت، ایمان همانند یک نقشه راه ومسیریاب، مسیر زندگی را مشخص می‌کند، انسان‌های بزرگ چون پیامبر اسلام و امام راحل اگر توانسته اند تاثیرات شگرف در تاریخ ایجاد کنند به واسطه ایمان آنها بوده است.
فاطمی‌پور افزود: سهم ایمان و اعتقاد در زندگی انسان بسیار گسترده است تا جایی که بحث‌هایی در باب تاثیر ایمان بر درمان بیماری‌های صعب‌العلاج در پزشکی و در روانشناسی و تاثیر ایمان بر رفتار و قدرت فرد مطرح شده است .
وی با اشاره به سه راهکار تغییر باورهای غلط گفت: کسب معرفت، هم‌نشینی با اهل ایمان ، تمرین وممارست دانسته های یا به تعبیر دیگر برنامه تربیتی داشتن سه راه کار تغییر باورهای غلط ، اصلاح نگرش ها وجایگزین کردن باورهای صحیح است که در روایات و قرآن به این راهکارها اشاره شده است.
وی بیان کرد: منابع ما برای بررسی باورها، معارف اصیلی است که قرآن به عنوان منبع اصلی و احادیث، روایات، سیره اهل بیت و تعقل در رفتارها و باورها برمبنای منابع دینی می‌تواند مهمترین منبع برای رسیدن به باور درست باشد.
فاطمی پور توصیه به تلاوت قرآن ، مطالعه تفسیر و تاریخ اسلام، کتب کلامی و معرفتی را گامی در جهت حرکت به سوی رسیدن به باور صحیح دانست و افزود: توصیه امام صادق (ع) به جوان برای علم آموزی در این راستا است .
وی خاطر نشان کرد: باور مقدمه عمل است، دانستن بدون عمل نفع چندانی ندارد .
معاون دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه بوعلی سینا عنوان کرد: در قرآن آیات زیادی در مورد باورهای صحیح، غلط و آثار آن وجود دارد، همانند باور به غیب و قیامت در آیه «هذا ما تُوعَدُونَ لِکُلِّ أَوَّابٍ حَفيظٍ  ( به آنها گفته شود ) این همان است که وعده داده می شدید ، برای هر کسی که ( در دنیا ) بسیار دل به خدا می سپرده و نگهبان (حقوق خالق و خلق) بوده» (سوره ق/ 32) و « الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ آنها که به غیب ایمان دارند (به امور پنهان از حواس مانند خدا ، وحی ، فرشتگان و معاد) و نماز را برپا می کنند (خضوع در برابر حق دارند) و از آنچه به آنها روزی داده ایم انفاق می نمایند» (سوره بقره/ 3) که در مورد باور به غیب است و در آیه «إِنَّ الَّذينَ کَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ  بی‌تردید کسانی که کفر ورزیدند (و بر کفر خود اصرار دارند) بر آنها یکسان است چه بیمشان دهی یا بیمشان ندهی ایمان نخواهند آورد» و «خَتَمَ اللَّهُ عَلي‏ قُلُوبِهِمْ وَ عَلي‏ سَمْعِهِمْ وَ عَلي‏ أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ خداوند بر دل ها و بر گوش های آنان مهر ( شقاوت ) نهاده ، و بر دیدگانشان پرده ای ( از غفلت ) است و عذابی بزرگ خواهند داشت»  (سوره بقره/ 6 و 7) باور به عذاب در قیامت است.