دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان شایعه بیماری تب کریمه کنگو را تکذیت کرد

هرمزبان:معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان گفت: شایعه بیماری تب کریمه کنگو را تکذیب می کنیم و به شهروندان استان اطمینان می دهیم که نگرانی در این خصوص وجود ندارد.

به گزارش پایگاه خبری هرمزبان،یحیی میرزاده افزود: طی چند روز گذشته یک تبعه غیرمجاز خارجی که مشکوک به بیماری تب کریمه کنگو بود به بیمارستان شهرستان جاسک منتقل و تمام اقدامات درمانی و حفاظتی لازم درمورد وی صورت گرفت.
وی با بیان اینکه این بیمار تنها مشکوک به بیماری تب کریمه کنگو می باشد، افزود: آزمایش های لازم بر روی این بیمار صورت گرفته و منتظر اعلام نتایج از تهران هستیم.
میرزاده با اشاره به اینکه حال بیمار پس از بستری شدن در بیمارستان رو به بهبودی است ، گفت: در حالی که در بیماری تب کنگو، بیمار حالش هر لحظه بدتر می شود و از همین رو احتمال مبتلا بودن وی به بیماری مذکور کم است.
معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با اشاره به آمادگی بیمارستانهای استان برای مقابله با بیماری تب کریمه کنگو، خاطرنشان کرد: بیش از 140 مرکز بهداشتی و درمانی و 17 بیمارستان استان هرمزگان آماده مقابله با بیماری تب کریمه کنگو است.

به گفته وی از ابتدای سال تاکنون چهار نفر مشکوک به این بیماری به مراکز بهداشتی هرمزگان معرفی شدند که پس از آزمایشهای لازم سه نفر از آنها سالم هستند.
میرزاده، قصابها ، چوپانها ، دامپزشکان ، پزشکان و پرستاران را بیشترین جامعه در معرض خطر این بیماری معرفی کرد.

وی با بیان اینکه شهروندان نگرانی در خصوص شیوع این بیماری نداشته باشند، ابراز داشت: افراد در صورت هر گونه مشاهده علائم این بیماری از قبیل تب ، سردرد شدید ، تهوع و استفراغ به مراکز بهداشتی درمانی مراجعه کنند.
تب خونریزی دهنده کریمه کنگو (CCHF) یک بیماری ویروسی خونریزی دهنده تبدار حاد است که توسط کنه در بین حیوانات و دام ها گسترش می یابد.
این بیماری از آسیا ، آفریقا و اروپا گزارش شده و در کشورهای همسایه شامل عراق، ترکیه، افغانستان و پاکستان شایع می باشد.
شیوع این بیماری در فصل گرم سال همزمان با فصل فعالیت ناقل و مخزن بیماری ( کنه ها) بیشتر مشاهده می گردد.

مهمترین راه آلودگی کنه، خونخواری کنه نابالغ از مهره داران کوچک می باشد. یک بار آلودگی موجب می شود کنه در تمام طول مراحل تکامل آلوده باقی بماند و کنه بالغ ممکن است عفونت را به مهره داران بزرگ مثل دامها منتقل کند.
بیماری در حیوانات اهلی هیچگونه علائم مشخصی ندارد و خطر انتقال بیماری در انسان در طی ذبح حیوان آلوده و یا یک دوره کوتاه پس از ذبح حیوان آلوده وجود دارد ( به دنبال تماس با پوست یا لاشه حیوان).
همچنین تماس با خون و بافت بیماران بخصوص در مرحله خونریزی یا انجام هرگونه اعمالی که منجر به تماس انسان با خون، بزاق، ادرار، مدفوع و استفراغ آنها گردد باعث انتقال بیماری می شود.
بیمار در طی مدتی که در بیمارستان بستری است بشدت برای دیگران آلوده کننده است.
افرادی که بیشتر در معرض خطر می باشند عبارتند از: دامداران و کشاورزان، کارگران کشتارگاهها، دامپزشکان و کارکنان بهداشتی و درمانی بیمارستان ها.

شروع علائم ناگهانی این بیماری حدود یک تا هفت روز طول می کشد . متوسط سه روز ( بیمار دچار سردرد شدید ، تب، لرز، درد عضلانی ) بخصوص در پشت و پاها(، گیجی، درد و سفتی گردن، درد چشم، ترس از نور )حساسیت به نور می گردد.
ممکن است حالت تهوع، استفراغ بدون ارتباط با غذاخوردن و گلودرد و احتقان ملتحمه در اوایل بیماری وجود داشته باشد که گاهی با اسهال و درد شکم و کاهش اشتها همراه می شود.
تب معمولان بین سه تا16 روز طول می کشد و تورم و قرمزی صورت، گردن و قفسه سینه، پرخونی خفیف حلق و ضایعات نقطه ای در کام نرم و سخت شایع هستند.
در این بیماری تغییرات قلبی عروقی شامل کاهش ضربان قلب و کاهش فشارخون مشاهده می شود.
کاهش گلبولهای سفید (لکوپنی) ، کاهش پلاکتها (ترمبوسیتوپنی) و برخی اوقات کاهش بسیار شدید پلاکتها نیز در این بیماری مشاهده می گردد.
مرحله خونریزی دهنده این بیماری مرحله کوتاهی است که به سرعت ایجاد می شود و معمولا در روز سه تا پنج بیماری شروع می شود و یک تا 10روز ( به طور متوسط چهار روز) طول می کشد.

راههای پیشگیری از این بیماری که از سوی کارشناسان بهداشتی توصیه می شود شامل موارد زیر است:
1)مراقبت از دام و هماهنگی با دامپزشکی جهت سمپاشی محل نگهداری دام جهت از بین بردن کنه و معاینه دامها ی الوده.
2)خرید گوشت از مراکز فروش مجاز و ممهور به مهر دامپزشکی .
3) نگهداری گوشت تازه در یخچال به مدت 24 ساعت و جگر و دل و قلوه به مدت 48 ساعت قبل از پاک کردن و تکه کردن گوشت تازه توسط خانمهای خانه دار .
4)استفاده از دستکش هنگام پاک کردن گوشت .
5)استفاده از وسایل محافظت شخصی توسط پزشکان و کادر پزشکی هنگام مواجه شدن با بیمار مشکوک.
6) استفاده از وسایل محافظت شخصی هنگام معاینه ، ذبح و سلاخی دام .

لازم به یادآوری است این بیماری از سال 78 در ایران شناسایی شد که بیشترین تلفات ان در استان سیستان و بلوچستان بوده است./ایرنا