تبعیض نسبت به معلمان در تخصیص سهمیه اینترنت 

سال های گذشته و زمانی که میان این دو قشر، تفاوت مدرک وجود داشت، این اختلاف را ناشی از مدارک تحصیلی آنان فرض می کردم که در حقوق، مزایا و پایگاه و موقعیتِ اجتماعی آنان نیز تاثیر دارد، اما عُمرِ این فرض دیری نپائید، چرا که شاهد هستیم تعداد زیادی از معلمان، با عشق و علاقه، تحصیلاتِ خود را تا مقطع دکتری و حتی پسادکتری ادامه دادند، اما پایگاه اجتماعی، حقوق و مزایای آنان از آنچه که بود، ارتقاءِ چندانی نیافت و این تبعیض همچنان تداوم پیدا کرد.
هر چند در سال های اخیر مطالبه گری‌های معلمان اندکی تغییرات در وضعیت حقوق آنان ایجاد کرده است، با این حال همچنان وجود برخی تبعیض های رسمی، بین این قشر و همکاران آنان در وزارت علوم در جامعه‌ی ما خودنمایی می کند.
اخیراً و به واسطه‌ی مجازی شدنِ کلاس های آموزشی، بسته های حمایتی اینترنت برای معلمان، مدرسان دانشگاه و دانشجویان از سوی وزارت ارتباطات اختصاص یافته است؛ اما میزانِ حجمی که به هر گروه تعلق گرفته، مبین تبعیض نسبت به معلمان در این زمینه است، بر اساس تصمیم وزارت ارتباطات برای استادان دانشگاه ۶۰ گیگابایت، معلمان مدارس ۴۰ گیگابایت و  دانشجویان ۳۰ گیگابایت اینترنت رایگان اختصاص یافته است.
وقتی شرایط کاری معلمان و مدرسان دانشگاه، ساعات تدریس و حقوق یا مزایای آنان را در نظر می گیریم، متوجه می شویم که با هیچ استدلالی نمی توان این توزیع ناعادلانه‌ی اینترنتِ وزارت ارتباطات را توجیه کرد.
یک مدرس دانشگاه هفته ای ۱۲ ساعت تدریس موظف دارد و حال آنکه یک معلم آموزش و پرورش، موظف است تا ۲۴ ساعت – یعنی دو برابر مدرس  دانشگاه – در هفته تدریس کند. یعنی قاعدتاً اگر یک مدرس دانشگاه در بازه‌ی زمانیِ یک ماهه، ۲۰ گیگابایت اینترنت صرف تدریس می کند، یک معلم دقیقا دو برابر همین میزان را باید مصرف کند تا وظیفه‌ی محوله، یعنی آموزشِ دانش آموزان را در طول یک ماه به انجام برساند.
اگر از این حیث به قضیه نگاه کنیم که هر شخص به میزان مصرف اینترنت برای آموزش، باید مورد حمایت قرار بگیرد، قاعدتاً باید میزان اینترنتِ اهدایی به معلمان، دو برابر مدرسان دانشگاه باشد و اگر بنای هدیه‌ی وزارت ارتباطات را کمک مالی به قشر آموزش دهنده بدانیم، قاعدتاً باید به کسی بیشتر کمک شود که حقوق کمتری دریافت می کند و همان طور که می دانیم، یک استاد دانشگاه در حدود دو تا سه برابر یک معلم، حقوق دریافت می کند، بنابر این اگر وزارت ارتباطات، از این زاویه نیز به قضیّه نگاه می کرد، قاعدتا باید حجم اینترنت اختصاصی به معلمان را حداقل دو برابر استادان دانشگاه در نظر می گرفت.
متاسفانه تصمیمات و اقداماتی از این دست در جامعه‌ی ما خصوصاً در سیستم اداری، ریشه در نگرش تبعیض آمیز و بدور از عدالت نسبت به شهروندان به خصوص قشر تاثیرگذار فرهنگی دارد و در این نگاه فقیر هر روز فقیرتر و ثروتمند، هر روز ثروتمندتر می شود.
*کارشناس رسانه و مدرس ادبیات در دانشگاه