اخبار هرمزگان و منتخب اخبار ایران و جهان | پایگاه خبری تحلیلی هرمزبان اخبار هرمزگان، گزیده اخبار ایران و جهان و تحولات منطقه را در پایگاه خبری هرمزبان دنبال کنید
من قبلاً در متن «پیچیدگیهای تاریخی کرونا» نمودهایی از این امر را تشریح کردم. کرونا حداقل همه تاریخ معاصر را پیش چشم ما به رقص وامیدارد. کرونا همه مشکلات حکمرانی کشور را که زیر فرش جارو کردهایم، عین کاری که روانکاوها با ناخودآگاه بیمارشان میکنند، جلوی چشممان ریسه میکند. کرونا همه دُهُلهایی را که در تاریخ معاصر نواختهایم یکجا به صدا درمیآورد و همه پلشتیهای دستگاه سیاستگذاری عمومی، ظرفیت اجرا و قابلیتها و ناتوانیهای حکمرانی را به رخمان میکشد. کرونا همه ضعفهای فرهنگ عمومی مردم ما را دانه دانه به سیخ میکشد و کباب میکند تا بوی کِز خوردگیاش فضای زندگی ما را پر کند. اگر تا پایان این متن همراهی کنید، توضیح میدهم که مسأله چیست و سویههای امیدوارانه آن چیست.
دو اصل بسیار مهم – از چندین اصل – مدیریت مسائل بدخیم عبارتند از: یک. رویکرد #همه_با_هم؛ و دو. راهحلها محلی هستند. عمده کشورها از جمله ایران در هر دو مشکل اساسی دارند. اصل سوم، ناظر بر پیآمدهای راهحلهاست: هر راهحلی که در پیش بگیرید، پیآمدهای زیاد و اغلب ناشناختهای دارد که به سایر عرصهها گسترش مییابد.
سؤال مهم حالا این است که حکمرانی کرونا در ایران در این یک ماه، با توجه به این سه اصل و شرایط خاص ایران، و تحولات آن چگونه است؟ آیا جایی برای امیدواری هست؟
دستگاه سیاستگذاری عمومی با همه کندیهایش، پلشتیها و ناکارآمدیهایش، در بحران کرونا، خیلی تلخ و دردناک، چیزهای زیادی خواهد آموخت. تلخترین اتفاق، از دست دادن هموطنان است. این سیستم اما به خودآگاهیهایی میرسد و در کوران رخدادی تلخ میآموزد:
بینرشتهای، میانبخشی و دور از تعصبات سازمانی بخشینگر بیندیشد و عمل کند. اطلاعرسانیاش شفاف باشد، حتی تا حد پخش کردن جلسه رئیسجمهور با مدیرانش، و روی دایره ریختن خیلی از اسرار، گویی قیامت سیاستگذاری عمومی بر پا شده و باید اسرار فاش شود.
کشور را نباید همواره در شرایط مرزی و «الحمدالله از بیخ گوشمان گذشت» اداره کرد تا در روزهای اینچنینی چند ده میلیارد دلار کمک فوری دولت به خانوارها و بنگاهها امکانپذیر باشد. تحریم اصلاً نعمت نیست. تحریم تن دادن به بیوتروریسم و به خطر انداختن جان مردم است. باید در رویهها و پروتکلهای نظام اداری بازنگری کرد تا به محض بروز بحرانی در جهان، ماهیت جهانیشدن و اثر زود یا دیرهنگام آن بر ایران رصد شده و پیشبینیهای لازم صورت گیرد.
باید کشور «مراکز پشتیبانی تصمیمگیری» در سطوح مختلف داشته باشد و اندیشکدههای سیاستگذاری عمومی رقیب نظام سیاسی نیستند، بلکه اجازه دادن به بسط آزادانه اندیشکدهها، کمک نظام سیاسی است.
اقتدار منسجم و به چالش کشیدهنشده دولت، مقید به قانون، ضروری است. درست کردن مراجع و مراکز مختلف قدرت اعم از مذهبی و غیرمذهبی که قادر باشند سیاستهای ملی را به چالش بکشند، عاقبت خوشی ندارد.
این فهرست را میتوان کاملتر هم کرد اما نکته آخرم این است که همه نقصانها را باید دید اما برای داوری درباره عملکرد دولت و سیاستگذار در عرصه کرونا، به منظور یافتن راههایی برای کم کردن خسارت بیماری برای مردم، باید همه ویژگیهای برشمرده شده در این نوشتار، و محدودیتهای دولت را مد نظر داشت.
بعدها باید پرسید چرا این نقصانها وجود دارند، اما در شرایط حاضر هیچ کار ساختاری اساسی برای رفع نقیصههای بنیادین نظام سیاستگذاری عمومی نمیتوان انجام داد. فکر میکنم باید تولد تدریجی حکمرانی بهتری را از طریق حل گام به گام مسأله در دل همین بحران، و با در نظر داشتن بدخیمی و اصول حاکم بر راهحلها تسهیل کرد.
ما تولد دردناک مطالبه، دغدغه و ضرورت حکمرانی بهتر را تجربه میکنیم. این تولد ضرورت تاریخی نیست، بلکه شرایط تاریخی برای این تولد مهیاتر شده است. این کودک میتواند مرده به دنیا بیاید. شاید وظیفه نخبگان و صاحبان نفوذ بر نیروهای اجتماعی است که متولد شدن این نوزاد را تسهیل کرده و از مرگش جلوگیری کنند.
تلاش باید کرد تا زجری که از این بحران میکشیم و همه آن ریسه شدن مصائب انباشته چنددههای حکمرانی در همه ابعاد، به پایان خوشی بینجامد و فقط خاطرهای تلخ، انباشته بر تلخیهای گذشته نشود.
* عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
* منتشر شده در روزنامه ایران یازده فروردین ۱۳۹۹
منبع: خبرآنلاین
