قدردانی از نعمات خدادادی و سپاسگزاری از خدمات و زحمات بندگان او موجب آرامش روح، صفای باطن، امید به آینده و فزونی برکت و نعمت می شود

به گزارش هرمزبان به نقل از خبرگزاری برنا در هرمزگان؛محمدباقر کشفی در این یادداشت آورده است:اگر دنیای اطراف و فضای پیرامونی خود را به خوبی دریابیم و بررسی و واکاوی دقیق از محیط زندگی و کار و فعالیتمان به عمل آوریم، متوجه می شویم پیرامون ما سرشار از نعمات و موهبت های بی شماری است که از آن برخورداریم اما معمولا تراکم کارها، مشغله های ذهنی و گرفتاری های روزمره موجب می شود، نسبت به آنها غفلت ورزیده و بی توجه باشیم و درست زمانی که این نعمات، داشته ها و دارایی ها از دست می روند به اهمیت آنها پی می بریم.

در یک نگاه واقع بینانه و عاری از شعار و اغراق، داشته هایی از جمله سلامت جسم و روح و کارآیی اعضا و جوارح تا داشتن خانواده سالم و دوستان خوب همگی نعماتی هستند که اگر به اهمیت آنها وقوف یابیم هرلحظه شکر را واجب می دانیم. در حیطه وظایف و امور محوله در فضای کار نیز باید بدانیم فرصت ها نعمت است و مسئولیت ها موهبت.

قدردانی از این همه برخورداری و نعمات ارزشمند موجب امیدواری، انگیزه و تلاش بیشتر، احساس خوب، رضایت و افزایش نعمات می شود.

قدرشناسی از نیروی انسانی شایسته نیز در همین راستا قابل بحث است و مقوله ای مهم درتحقق اهداف مدیریت مطلوب به شمار می آید، با توجه به این که نیروی انسانی محور و عامل انجام تمام امور در همه دستگاه ها و سازمان ها محسوب می شود، قدردانی به موقع از آنها موجب افزایش انگیزه، کارآیی و ایجاد نشاط لازم برای انجام ماموریت ها و وظایف می گردد.

قدرشناسی به شکل کلامی و عملی، انگیزه ای مضاعف برای کارکنان به دنبال دارد و روحیه نشاط در مجموعه را ارتقاء می بخشید.

اگر فرهنگ قدرشناسی در سطوح مختلف جامعه تعمیم یافته و نهادینه شود، انسان ها متوجه خواهند شد که کارهای خوب آنها مورد توجه قرار می گیرد. تشویق و قدردانی از دیگران بابت زحمات، تلاش ها و انجام کارهای خوب و بجای آنان موجب دلگرمی، ایجاد انگیزه، تقویت روحیه و ترویج فعالیت های مثبت در جامعه می گردد.

قدردانی و شکرگزاری بابت هزاران دارایی ارزشمند و بزرگ پیرامون ما موجب افزایش این مواهب می شود و با تلاش برای استفاده بجا و مناسب از توان، امکانات و نعمت های در اختیار، می توان شکرگزاری عملی را به جا آورد.

تجلیل و قدردانی از خوبان و خوبی ها، ترویج معروف ها محسوب می شود که سعادت و تعالی و رشد جامعه را در پی خواهد داشت.