اخبار هرمزگان و منتخب اخبار ایران و جهان | پایگاه خبری تحلیلی هرمزبان اخبار هرمزگان، گزیده اخبار ایران و جهان و تحولات منطقه را در پایگاه خبری هرمزبان دنبال کنید
به گزارش پایگاه خبری هرمزبان به نقل از گروه آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، سند 2030 این روزها به یکی از مهمترین موضوعات مورد بحث در بین مسئولین و رسانهها تبدیل شده است. سندی که رهبر انقلاب بهصراحت خواستار لغو اجرای آن شد و انتقادات زیادی هم از سوی کارشناسان بدان وارد شده است.
صرفنظر از اینکه این انتقادات تا چه میزان به سند مذکور وارد است و آیا اصلا این سند الزامآور است یا نه؟ یک نکته مهم در حاشیه این مسئله وجود دارد که در واقع اصل ماجراست. در ماههای اخیر در حوزه آموزش و پرورش تحولاتی در حال رقم خوردن است که شاید بتوان از آن به عنوان پروژه بینالمللیسازی آموزش و پرورش نام برد. این تحولات را در دو محور سند 2030 و تربیت معلم بررسی میکنیم.
به حاشیه کشاندن اسناد بومی: سند 2030 و الزامات و اسناد زیرمجموعه آن بهنوعی سیاستگذاری کلان برای کشورها در حوزههای مختلف از جمله آموزش و پرورش برای 15 سال آینده است. این مسئله از آنجایی اهمیت دارد که بدانیم سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش حدود 6 سال پیش تدوین و تصویب شده است و هنوز درگیر تصویب برخی از زیرنظامهاست تا چه رسد به اینکه اجرا شود.
این درحالیست که هیأت دولت برای «اجرا و تحقق کامل اهداف سند 2030 » با عزم جدی تمام دستگاهها را بسیج میکند. در مصوبه هیات دولت در مهرماه 95، «کارگروه ملی اجرای آموزش 2030» به ریاست وزارت آموزش و پرورش و همکاری 18 نهاد و وزارتخانه دیگر تشکیل شد. قابل تأمل اینکه در ظرف 2 ماه از ابلاغ مصوبه هیأت دولت، در اواخر آذرماه 95، برنامه اقدام ملی سند آموزش 2030 تدوین و رونمایی میگردد.
از دیگر سو، بخش آموزش در سند 2030 ، همه انواع آموزش از رسمی و غیررسمی در مقاطع (پایه، متوسطه، عالی، بهداشت و فنی و حرفهای) را شامل میشود و در دستور کار قرار گرفتن این سند برای مدت 15 سال به معنی در حاشیه رفتن و تضعیف و یا حتی کنار گذاشتن اسناد بومی مانند سند تحول در آموزش و پرورش خواهد بود. کما اینکه عملکرد دوگانه مسئولین در قبال این دو سند میتواند مؤیدی بر این ادعا باشد.
بینالمللی سازی تربیتمعلم یکی از موارد ذیل هدف 4-ج دستور کار 2030 برای توسعه پایدار است. اصلیترین سازوکار وزارت آموزش و پرورش برای تربیت معلم استفاده از ظرفیت دانشگاه فرهنگیان است. با بررسی اقدامات انجامشده در این دانشگاه به نظر میرسد پروژه بینالمللی سازی تربیتمعلم در این دانشگاه آغاز شده است.
در سال 93، دانشگاه فرهنگیان عهدهدار کرسی «معلمان بهمثابه یادگیرندگان مادامالعمر» در یونسکو شد. پس از آن و در تابستان 95، نشریهای در این دانشگاه با عنوان پیک بینالملل منتشر شد که هدف از انتشار آن، معرفی و بازتاب فعالیتهای علمی و بینالمللی دانشگاه فرهنگیان است. علاوه بر این، مهرمحمدی سرپرست دانشگاه فرهنگیان، در فروردین 96 از پیشرفت قابل ملاحظه توسعه ارتباطات بینالمللی این دانشگاه خبر داد و اعلام کرد: ویرایش نخست طرح جامع بینالمللیسازی دانشگاه فرهنگیان که در مسیر تصویب شورای بینالملل دانشگاه و درنهایت هیأت امناء است، تدوین شده است.
وی همچنین یکی از چشماندازهای دانشگاه فرهنگیان را راهاندازی پردیسهای بینالمللی در کشورهای همسایه عنوان کرد که این مورد در سال گذشته با مخالفت شورای عالی انقلاب فرهنگی روبهرو شد.
بهعلاوه سند تحول بنیادینِ آموزشوپرورش در دو راهکار (11-9 و 11-11) موضوع تعاملات بینالمللی را مطرح کرده است که رویکرد فعلی در دانشگاه فرهنگیان با آن همراستا نیست. در این راهکارها بر رصد تحولات بینالمللی آموزش و پرورش و تربیت معلم و بومیسازی آنها در چارچوب نظام معیار اسلامی و انعکاس تجربیات موفق داخلی در محافل و مراکز جهانی تأکید شده است که نمیتوان از آن تبادل دانشجو و راهاندازی پردیس بینالملل برای این دانشگاه تعبیر کرد.
با کنار هم قرار دادن این موارد شائبه پیگیری موضوع بینالمللی شدن در بخشهای مختلف آموزش و پرورش در وزارت آموزش و پرورش بهشدت قوت میگیرد. بهخصوص اینکه این وزارتخانه بهعنوان رئیس کارگروه ملی اجرای آموزش 2030، جلوتر از سایر بخشها، اقدام ملی بخش آموزش این سند را بهسرعت تصویب و پیگیر اجرای آن بوده است.
این امر نشان از خودباختگی مسئولان وزارت آموزش و پرورش در اجرای اسناد بینالمللی بهجای اسناد بومی مانند سند تحول در آموزش و پرورش دارد. هرچند که به باور مسئولین سند 2030 و سند تحول آموزش و پرورش تطابق دارد اما این تطابق بیشتر بهظاهر چند اقدام خلاصهشده و جهتگیریهای کلی آن با رویکردهای سند تحول همخوانی ندارد.
با توجه به بیانات رهبر انقلاب در خصوص توقف اجرای سند 2030، از شورای عالی انقلاب فرهنگی و سایر دستگاههای نظارتی انتظار میرود که نسبت به اقدامات صورت گرفته در خصوص توسعه همکاریهای بینالمللی در آموزش و پرورش توجه بیشتری داشته باشند. همچنین با توجه به وضعیت فعلی دستگاه تعلیم و تربیت به نظر میرسد که اجرای اسناد بومی (نظیر سند تحول بنیادین)، نسبت به ریلگذاری برای تحقق اسناد وارداتی (نظیر 2030) اولویت داشته باشد.
