آمارسازی آفت امور قرآنی

به گزارش پایگاه خبری هرمزبان به نقل از خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا)، داود جعفری، قاری کلام الله مجید، مدرس و دبیر «جشنواره تلاوت های مجلسی» با ارسال یادداشتی به خبرگزاری ایکنا، دغدغه های خود را مطرح کرده است که در ادامه می خوانید؛
«سال هاست با توجه به دیدارهای متفاوت جامعه قرآنی و مسئولان این جامعه با مقام معظم رهبری، نکاتی مختلف و مورد نیاز جامعه قرآنی برای انس بیشتر مردم با قرآن از لسان معظم له جاری و ساری می شود. اما تا چه اندازه این نکات که حقیقتا راهگشای امور قرآنی در کشور محسوب می شود و به عنوان فصل الخطاب باید قرار گیرد به سر منزل مقصود ختم می شود؟
یکی از دغدغه های مقام معظم رهبری، انس بیشتر مردم با قرآن است. به گونه ای که در دیدار ماه رمضان سال جاری بیان فرمودند جلساتی تشکیل شود که مردم یک ساعت کمتر و یا بیشتر برای استماع قرآن دور هم جمع شده و از نور قرآن بهره ببرند. این حرف یعنی این که قرآن، آنقدر جاذبه دارد که حتی با شنیدن آن قلب انسان نرم و به طرف آن گرایش پیدا کند.
اما نکته بسیار مهمتر آن است که سازمان ها و نهادهای قرآنی کشور تعبیر وارانه ای از این بیان داشته و پیوسته راه های قدیمی را رفته و اصرار بیش از حد برای عریض کردن باندی را دارند که تعداد مخاطبان آن روز به روز کمتر می شود. نیاز جامعه امروز و مردم امروزه شهر و دیار ما کورس رقابت در حوزه برگزاری مسابقات و محافل انس با قرآن به شیوه حدر دادن پتانسیل مالی و آمار سازی نیست. ما شاهد آن هستیم که ادارات، نهادها و سازمان های مختلف در رقابتی بسیار بیهوده برای برگزاری آماری مسابقات و محافل انس با قرآن آن هم بدون کیفیت لازم هستند. سالانه، صدها و بلکه بیش از هزار مسابقه از محله، منطقه، استان و کشوری و بین المللی در حال برگزاری است و ما شاهد رویکرد شدیدتر این ماجرا حتی برای ارگان هایی هستیم که هیچ وظیفه ای در این خصوص ندارند.
سالانه بیش از هزاران محفل انس با قرآن با هزینه هایی از 200 هزار تومان تا 20 میلیون تومان در حال شکل گیری هستند. آن هم در فضایی که رویکرد و اقبال مردمی بسیار بسیار کمتر از دهه 60 و 70 و حتی دهه 80 با آن مواجه بودیم در حال رکود است. نگاهی سطحی به آمار متسابقین و محافل انس در سطح کشور و انعکاس اخبار حقیقی آن نه آمار و ارقام ساختگی می تواند شاهدی بر این مدعی باشد.
به طور نمونه تا پیش از حذف مقطع زیر 18 سال از مسابقات سراسری قرآن، آمار و ارقامی ارایه می شود که بعد از حذف این مقطع که بخش عظیمی از متسابقان خواهر و برادر را تشکیل می دهد. همچنان آماری را ارائه می کند که بیش از حذف این مقطع بوده و قطع به یقین نمی تواند آمار حقیقی باشد. سازمان های مختلف دیگر نیز در برگزاری محافل انس کیفیت و کمیتی  را آمارسازی میکنند که با نگاهی سطحی به برگزاری یک محفل در یک محله معمولی از شهر خودتان میتوانید به کیفیت و کمیت اینگونه محافل پی ببرید.
اما نکته بسیار بسیار مهم این است که جلسات آموزشی قرآن در سطح شهرها و خصوصا کلان شهرها روز به روز خلوت تر و بی انگیزه تر پیش میرود تا آنجا که بسیاری از اساتید و مدرسان قرآن کریم جلسات خود را تعطیل کرده اند و یا حد اکثر با 5 تا 15 نفر اداره می شود. شاهد این ادعا می تواند گذری در طول یک هفته به جلسات قرآن در سطح شهرهای شما باشد!؟
سونامي بزرگی در راه است که دل زدگی و سرخوردگي را به همراه خواهد داشت و در طی آن بسیار از جلسات تعطیل و اجماع اندکی از چندین جلسه در اقصا نقاط شهر فقط بطور پراکنده و نه سازماندهی شده در جلسه یک استاد اسم و رسم دار شکل خواهد گرفت و چه بسا در اینگونه جلسات بار محتوایی رفته رفته از بین رفته و جای خود را به عرض اندام های نمایشی از تلاوت و حفظ قرآن خواهد داد تا آنجا که استاد جلسه، مجبور باشد بخاطر حفظ تعداد اندک باقیمانده از محیط آموزشی خویش، جلسه خود را پایگاهی برای حفظ همه جانبه این تعداد باقیمانده کند تا آموزش صحیح قرآن و مهارت های لازم آن…
کم کاری اساتید در حوزه مطالعات به روز و گرایش آنان به تحصیل در حوزه آموزشی یکی دیگر از آفت های این روزه جلسات قرآن است؛ چرا که متدهای آموزشی و آزمایشی که بیشتر روح و انگیزه مسابقاتی بخود گرفته بسیار محدود بوده و در حیطه جلسات نمی گنجد؛ مگر چند نفر داور داریم که بتوانند حداقل های مهارت های لازم برای کسب موفقیت 3 تا 5 سکوی قهرمانی در کشور را تبیین کرده و از مجموعه مدرک گرایی و یا عنوان گرایی مقاله و یا مطالب مفید و قابل تامل را یاد داده و ضامن موفقیت افراد باشند؟ آیا منویات مقام معظم رهبری در خصوص جامعیت بخشید به فراگیری و قرآنی کردن جامعه سردرگم امروزه شهری و روستایی ما همین برگزاری مسابقات و آمارهای متعدد محافل انس با قرآن است. آیا قرار است ما همه مردم را قاری و حافظ بین المللی کنیم تا رویکرد جامعه به طرف نخبه گرایی از این طریق مسموم و محدود باشد؟ بزرگترین آفت این روز های قرآن و آموزش آن در کشور که باعث بیماری ظاهر قرآنی ما شده، مسئولانی هستند که در تصمیم گیری های خود هرگز تحقیق و مطالعه جامعی در حوزه اجتماعی و گرایش های اجتماعی ندارند. از این رو بر آن شدم تا این نکات را در پیش مقاله خویش نقل کنم و در فرصت های مناسب حتما به آسیب های موجود از محافل و مسابقات و همینطور تصمیم گیری های غلط و غیر کارشناسی سخن گفته و وقت با ارزش عزیزانم را بگیرم.