نسخه جدید جنگ نرم؛ ناامیدی و یاس به آینده

انقلاب که می شود.ضدانقلاب مدام اعلام می کند که این انقلاب شکست خواهد خورد.انقلاب اسلامی نیز از این اصل مثتثنی نبود.اول سلطنت طلب ها و بعد منافقین دمادم کابوس های شبانه خود را به زبان تحلیل های رنگارنگ در اوایل انقلاب منتشر می کردند.جنگ که شد.عده ای از ایشان گفتند که کار تمام است.

یادمان نمی رود در دوم خرداد، خاتمی که پیروز شد.عده ای در کشور به بسیجیان تسلیت گفته و خواب پایان نظام را می دیدند.در داستان عناصر فاسد وزارت اطلاعات دوره خاتمی که به قتل های زنجیره ای مشهور شد و قصه بسته شدن روزنامه سلام که به جریان کوی دانشگاه منتهی شد باز هم ضدانقلاب و عقبه خارجی آنها نیش شان تا بناگوش باز شد .

حوادث سال 88 هم که جریان فتنه  خوانده می شود و بزرگترین پروژه براندازی جمهوری اسلامی  را رقم زد.کار را  به جایی رساند که آمریکایی ها و دوستان داخلی آنها از سر شعف و شادی کابینه دولت بعد از جمهوری اسلامی را نیز چیده بودند و دعوای گروههای معاند بر سر برخی از پست های کلیدی بود.

کلید غائله اغتشاشات دی ماه امسال نیز با همین رویکرد صدمه زدن به نظام اسلامی و چنگ کشیدن بر روی آرمان های ملت ایران  زده شد.اینبار نیز همچون سال 88 و البته با تجربه تر ،دشمن در پی بهره برداری حداکثری از نارضایتی اقتصادی مردم و تبدیل آن به یک شورش عمومی بود تا به زعم خود کار نظام را یک سره کند.

اگر کمی موشکافانه به حوادث مذکور بنگریم در همه آنها رد پای بهانه های داخلی و همراهی برخی از جریانات سیاسی کشور را می یابیم.با این تفاوت که در حوادث اخیر کشور، از آنجاییکه دولت مستقر مورد حمایت اصلاح طلبان قرار دارشت این جریان برخلاف حوادث کوی دانشگاه در سال 78 و همچنین فتنه سال 88 ،نتوانست به میدان آمده و نقش آفرینی نماید.چرا که جرقه اصلی اغتشاشات دی ماه از اعتراضات مردم به برخی از رفتارها وعملکردها ی دولتی  زده شد که این جریان حمایتش می کنند .هر چند معاون اول روحانی سعی کرد رندانه و غیر حرفه ای آن را به رقیب سیاسی دولت  نسبت دهد.حنایی که در افکار عمومی نگرفت.

بازخوانی حوادث این چنینی نه برای تخطئه سیاسی اصلاح طلبان ،که برای گوشزد این نکته مهم است که دشمن همیشه رویای سقوط جمهموری اسلامی را در سر می پروراند و تلاش می کند که در این پروژه از همه امکانات داخلی و خارجی بهره جوید.

دشمن هرچند هراز گاهی دست به طراحی عملیات خشونت آمیز می زند اما همت  اصلی کار خود را همچنان برجنگ نرم گذاشته است و تغییر باورها و بازتولید ارزش های قبلی و مهمتر از همه پمپاژ ناامیدی خصوصا در نسل جوان از اهم محورهای این جنگ خاموش است.

مستند سازی شخصیت های قبل از انقلاب ،مقایسه مدام قبل و بعد از انقلاب ،بزرگنمایی مشکلات امروز جامعه ایران،ندیدن عامدانه پیشرفت های نظام اسلامی ،سلب اعتماد مردم از مسئولین و مدیران ،فعال سازی گسل های اجتماعی و از همه موثرتر و زهرآلودتر ،دمیدن یاس و ناامیدی از آینده جمهوری اسلامی مهمترین اهداف جنگ نرم می باشند

این گزاره ها تا جایی که بین عناصر مخالف جمهوری اسلامی دست بدست می شود باکی نیست .اما آنجاییکه به جو غالب سیاسی کشور تبدیل می شود تا جایی که در گعده ها و محافل نیروهای انقلابی هم کم و بیش نفوذ می کند روی خطرناک خود را ظاهر می سازد.

پیشرفت های جمهوری اسلامی در این سال ها با همه مضیقه ها و موانع آنقدر روشن و ملموس است که تصورش موجب تصدیق است.این سخن به این معنا نیست که ما به نقطه دلخواه رسیده ایم اما نشان از مجاهدت و تلاش خستگی ناپذیر ملتی است که با همه مشکلات و موانع خارجی توانسته بر سرنوشت خویش مسلط شده و تصمیم دارد این را پرافتخار را ادامه دهد.

البته در این میان نمی توان نقش دولت مستقر را در کم رنگ کردن توان داخلی و تحقق شعار ما می توانیم در این چند سال گذشته پنهان ساخت .آن چیزی که ملت ایران را بدین جا رسانده است رجحان توان داخلی،قدرت ملی و تکیه بر نیروی جوانی است  که تکیه کلام امام سفر کرده و خلف صالح او ،رهبری فرزانه انقلاب است .

هر زمان که دولت ها به شعارهای انقلاب نزدیک شده و در عمل تعهد خود را نسبت به آنها نشان داده اند مورد اقبال عمومی قرار گرفته و طمع دشمن به خود را نیز با شکست مواجه ساخته اند و این روحیه انقلابی بوده که کشور را از گردنه های سخت عبور داده است.

ناامیدی سلاح شیطان و ناکارآمدی نظام ،آرزوی دشمن است .این دشمن است که ناامید و خسته از چهل سال دشمنی و توطئه است .نباید اجازه داد فضای سیاسی کشور و افکار عمومی ،مغلوب فضای مصنوعی و دست ساز دشمن شود.صاحبان تریبون و قلم بایستی با افتخاربه دفاع عالمانه از پیشرفت های چهار دهه عمر بابرکت جمهموری اسلامی پرداخته و ضعف ها و کوتاهی ها را نیز بازگو نمایند.البته پرواضح است که به عمل کار برآید.

رهبر حکیم انقلاب اسلامی مکرر فرموده اند که آینده متعلق به ملت ایران است . پس  باید برای رسیدن به قله های منزلت و فضیلت،پیشرفت و تعالی ،همت گمارد و مجاهدت کرد.ان شاالله

انتهای متن/