رابطه ی بین توانایی درک خطرات ترافیکی با ویژگی‌های شخصی و تجربیات رانندگی

چکیده مقاله:
مرگ ومیر و جراحت های ناشی از حوادث ترافیکی از مشکلات مهم بهداشتی و اقتصادی-اجتماعی ایران است. مطالعه حاضر سه هدف داشت. 1. تهیه آزمون درک خطرات ترافیکی ایرانی، 2. بررسی ارتباط توانایی درک خطر با ویژگی‌های شخصی (سن، وضعیت تأهل و میزان تحصیلات) و تجربیات رانندگی (سابقه ی گواهی نامه، سابقه ی رانندگی، میزان رانندگی و تعداد تصادفات و جریمه‌ها) و 3. بررسی میزان پیش‌بینی پذیری درک خطر به‌وسیله‌ی ویژگی های شخصی و تجربیات رانندگی. 126 راننده (میانگین سنی 37/79 و انحراف استاندارد 8/85) با روش نمونه¬گیری در دسترس در پژوهش توصیفی-تحلیلی حاضر شرکت کردند. آزمون درک خطر ترافیکی بومی شامل 33 کلیپ از موقعیت¬های خطر ترافیکی ساخته و به¬کار برده شد. روایی آزمون توسط تیم متخصص تائید شد. پایایی آزمون به‌وسیله آلفای کرونباخ (0/94) و آزمون-بازآزمون (0/748) به دست آمد. یافته ها نشان دادند که بین سابقه ی رانندگی با نمره درک خطر ترافیکی همبستگی معنادار و مثبتی وجود دارد. نتایج رگرسیون خطی بیان کرد تجربه¬ی رانندگی پس از کنترل سایر متغیرها همچنان می¬تواند درک خطرات ترافیکی را پیش¬بینی کند. تحصیلات بیشتر نیز پیش¬بین کننده معناداری برای درک خطر بود. درنتیجه با افزایش تجربه رانندگی، درک خطر ترافیکی افزایش می¬یابد. لذا توجه به ارتقاء توانایی درک خطر بالأخص در بین رانندگان مبتدی تأکید می¬گردد.

کلیدواژگان: درک خطر ترافیکی، تجربه¬ی رانندگی، سن، تصادفات، ایران

نویسندگان:

سارا میرزایی فیض آبادی ,زهرا طبیبی ,جواد صالحی فدردی

فصلنامه مطالعات پژوهشی راهور – شماره 13, دوره اول، تابستان 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.